Interview: Van flits-angst naar verliefd op winterbruiloften

Mijn verhaal na één flitsworkshop

Wie ik ben en wat voor fotografie ik doe

Ik zal mezelf eerst even voorstellen, dan weet je wie ik ben. Ik ben Lindy van Rossum. Zes jaar geleden ben ik begonnen met fotografie en inmiddels werk ik al 2,5 jaar fulltime. Mijn focus ligt op vrouwenfotografie en trouwfotografie.

Waar ik vóór de workshop tegenaan liep met licht

Als ik terugkijk naar hoe ik vóór de flits workshop met licht omging, dan zat mijn grootste struggle niet eens in het fotograferen zelf, maar in de spanning vóórdat het donker werd. Vooral tijdens ceremonies voelde ik die druk. Ik wist dat er een moment zou komen waarop het daglicht wegviel en ik bang was dat ik vast zou gaan lopen.

Een situatie die dat gevoel goed omschrijft, was een ceremonie in Kasteel Engelenburg. Een prachtige locatie, maar qua licht echt pittig.

Hoe ik die situaties vroeger oploste (of eigenlijk niet)

In dat soort situaties flitste ik voorheen wel on camera, maar ik wist ook: hiermee ga ik nooit het resultaat behalen dat mogelijk is met off-camera flits. Ik had toen vooral zomerbruiloften en schoof het voor me uit. Tot ik met mezelf afsprak: als ik mezelf trouwfotograaf noem, dan ga je een flitscursus doen en je gaat het ook gebruiken.

Hoe ik me toen voelde tijdens zulke shoots? Gelukkig ben ik dit voor geweest. Ik ben altijd iemand geweest die eerst alle kennis verzamelt en dan pas gaat doen. Misschien niet altijd de juiste weg, maar in dit geval wel 😉

Mijn weerstand tegen flitsen

Flitsen kwam voor het eerst echt op mijn radar toen ik mezelf ging verdiepen in trouwfotografie. Tegelijkertijd hield het me ook tegen. De grootste blokkade was spanning. Wat als ik het niet zou kunnen?

In mijn hoofd was flitsen iets heel moeilijks. Het duizelde me al toen ik al die flitsers bij Sander zag staan, haha. Ik dacht dat het technisch ingewikkeld zou zijn en misschien wel te lastig voor mij.

Het moment waarop ik dacht: dit moet ik kunnen

Toch kwam er een moment waarop ik dacht: dit moet ik eigenlijk wel kunnen. Dat moment was toen ik de flitsworkshop boekte. Omdat ik echt een hele goede trouwfotograaf wilde zijn, heb ik die aangeschaft.

Ik dacht eerst: tomatensoep (insider joke)😉, maar dit kan ik wel. Ik snapte wat hij zei en had heel snel door wat hij deed. Het klonk ineens niet ingewikkeld meer. Ik moest het alleen gewoon gaan DOEN.

Wat het me kostte om het zo lang uit te stellen? Vooral een stukje zelfvertrouwen. Ik wil het graag goed doen, echt goed. Ik werd er nerveus van om eraan te beginnen en stelde het uit. Ik had de cursus al een hele tijd, maar toen de winterbruiloften eraan kwamen, moest ik wel.

Waarom ik besloot een flitsworkshop te volgen

De uiteindelijke reden dat ik echt in actie kwam, was heel simpel: een winterbruiloft. Dat was het kantelpunt.

Dat ik ervoor koos om dit bij Sander te doen en niet via YouTube of door zelf aan te rommelen, was voor mij logisch. Ik investeer graag in goede producten en in kennis van mensen. Ik ben niet iemand die eindeloos gaat zoeken of maar wat probeert.

Wat ik hoopte eruit te halen? Dat ik het snel onder de knie zou hebben. Geen moeilijk gedoe. Toch had ik vlak voor de workshop nog twijfel. Vooral of het technische gedeelte me niet zou tegenhouden.

Hoe ik de flitsworkshop ervaarde

Die twijfel verdween eigenlijk heel snel. De workshop voelde voor mij heel verhelderend en logisch. Alles werd stapje voor stapje uitgelegd, alsof ik ook echt in die ruimte zat. Dat vond ik echt top.

Wat me het meest verraste, was hoe snel ik het onder de knie had. Sander zei al: iedere fotograaf kan dit. En dat is dus ook echt zo.

Het kwartje viel stiekem al heel snel. De tomatensoep, de stapjes, het voordoen. Alles bij elkaar viel het gewoon op z’n plek.

Waarom flitsen ineens logisch werd voor mij

Flitsen werd ineens logisch. Het is gewoon iets wat je moet kunnen en beheersen. Je bruidsparen verdienen dat.

Wat deze manier van leren zo anders maakte dan wat ik eerder had geprobeerd, was dat je echt het gevoel krijgt dat je erbij bent. Alsof je in dezelfde ruimte staat.

De eerste echte test: een donkere trouw ceremonie

Niet lang daarna volgde de eerste echte test. Opnieuw Kasteel Engelenburg, dit keer prachtig aangekleed in kerstsferen. Maar het licht was minimaal. Het bruidspaar zat echt in het donker.

Op het moment dat ik mijn flitsers opstelde, voelde ik spanning. Ik wilde het goed doen. Tegelijkertijd wist ik wat ik deed. Ik had vooraf met het bruidspaar besproken dat ik zou gaan flitsen als dat nodig was en dat ik daar even tijd voor nodig had om het goed neer te zetten. Dat gaf rust.

Dit keer flitste ik off camera, met twee flitsers. Iets wat ik vóór de workshop never nooit had gedaan, haha.

Het moment waarop ik het resultaat zag

Toen ik het resultaat op mijn scherm zag, was ik mega blij. Ik dacht echt: WOW, dit is vet.

Het grootste verschil met hoe ik het eerder zou hebben aangepakt? Dan had ik never nooit off camera geflitst.

Wat flitsen heeft gedaan voor mijn zelfvertrouwen

Deze ervaring heeft ontzettend veel gedaan voor mijn zelfvertrouwen. Ik ben nu dol op winterbruiloften. Dat zegt denk ik genoeg, haha.

Donkere locaties zie ik niet meer als probleem. Ik wil spelen en ontdekken. Ik hou ervan.

Hoe flitsen mijn manier van werken heeft veranderd

Het heeft ook invloed gehad op hoe ik shoots inga. Ik pak nu ook vaker mijn flitsers erbij tijdens studio shoots. En misschien nog wel het grootste verschil: ik heb geen angsten meer.

De bruidsparen waren dolgelukkig met de foto’s en ook van andere fotografen kreeg ik complimenten. Dat voelde heel bevestigend.

Van “wel goed, maar…” naar allround trouwfotograaf

Als ik kijk naar hoe ik mezelf vóór de workshop zou omschrijven, dan was dat een goede trouwfotograaf… maar met een “maar”.

Nu voelt dat anders. Nu voel ik me echt allround.

Dat ik dit nu beheers, geeft me rust. Ik voel me completer en professioneler. Ik kan nu omgaan met alle ruimtes en lichtomstandigheden en dat voelt gewoon heel fijn.

Mijn boodschap aan trouwfotografen die flitsen spannend vinden

Tegen fotografen die flitsen nog steeds spannend vinden, wil ik dit zeggen: jij kan dit ook. Het is zo bevrijdend wanneer je geen angst meer hebt voor donkere ruimtes.

Wat je mist als je dit niet kunt? Een fijne werksfeer en een topresultaat. Als jij je zorgen maakt, ga je stressen. Dat wil je niet, en dat kun je je bruidsparen ook niet aandoen.

Als je jezelf echt een trouwfotograaf noemt, vind ik dat je dit moet beheersen. Daar is eigenlijk geen discussie over mogelijk, haha.

Wat ik mezelf eerder had willen vertellen

Wat ik mezelf achteraf eerder had willen vertellen? Dat het helemaal niet eng is. Het is juist makkelijker als je het kunt. En het editten gaat ook nog eens easy peasy.

Wat flitsen mij uiteindelijk heeft gebracht

En als ik het in één zin moet samenvatten wat flitsen mij heeft gebracht: door flitsen ben ik niet alleen technisch sterker geworden, maar heb ik ook veel meer creatieve vrijheid gekregen in mijn fotografie.

Herken je dit?

Als je dit verhaal leest en denkt: dit had ook over mij kunnen gaan, dan wil ik je dit meegeven. Ik zie dit zó vaak bij fotografen. Niet omdat ze het niet kunnen, maar omdat ze het nog niet hebben geleerd.

Flitsen is geen talent. Het is een skill. En als je het eenmaal snapt, geeft het rust. Vertrouwen. En vrijheid in donkere situaties.

In mijn flitsworkshop neem ik je stap voor stap mee, precies zoals ik dat ook in de praktijk doe.

👉 Bekijk hier de flitsworkshop

Onderstaande foto's zijn allemaal van Lindy en geflitst